Bırak beni dünya

Merhaba;

Biliyorum yazmayalı, içimdeki kara kaplı defteri açmayalı çok oldu.Bir yaş daha eskidim bir yaş daha aldım bu zamanda.Bir ay bir yıl kadar uzun geldi sanki bana.Bu süreçte yine yanıp sönme durumum vuku buldu.Bir anda parlayıp, yeniden karanlıklara dalmak tam benim işim gibi görünüyor, tanıdığım tüm canlılara artık.

Nedensiz bir hüzün halindeyim.Günlerdir ağlıyorum Tanrı'ya canımı alması için yalvarıyorum.Bir kaç saat önce de babanemin kalbini kırdım haklı bile olsam yapmamalıydım biliyorum.Şimdi Allah korusun ölüp gitse sittin sene vicdan azabından kurtulamam.Ne kadar berbat bir insanım.Allah belamı versin benim.

Nefret ediyorum kendimden de, herşeyden de...

Ben bu hayata,yaşananlara,yaşancak olanlara ayak uydurumadım.Uyduramıyorum, uyduramıyacağım da...

Çok mu zor çekip gitmek...

İntihar etmeye karar vermek.İnan ki yapasım var.İnan ki o bıçağı alıp karnımı delik deşik edesim var.Sana ne desem anlamsız bu konuda biliyorum.O yüzden ağzımı açmaya dahi utanıyorum.Başarısız bir kulum en nihayetinde.

Neden benimde diğer insanlar gibi basit isteklerim yok.Neden ben normal olmayı başaramıyorum.Neden içimden geldiği gibi davranıyor, dürüstlükte altın madalya almayı başkalarına bırakamıyorum.

İnan bana uğraşıyorum insan içine karışmaya, yeniden onlarla bir arada olmaya.Ama olmuyor işte yapamıyorum.Halamın dükkanda takıldım bir süre malum.Sırf annem babam evden çıkıyorum deyip mutlu olsunlar diye.Sonra tam bir zaman kaybı olduğuna karar verip vazgeçtim tırmalamaktan.Eski arkadaşlarımla bir araya geldim sonra.Çoluk çocuğa karıştıklarından anlattıkları muhabbetleri dinlemekten ıyyy geldi.Birde bana evlen baskısı yapmalarından.Yakın zamanda biriyle birlikte olmazsam ailemde dahil tüm insanlar lezbiyen olduğumu düşünmeye başlayacaklar.

Bitsin artık istiyorum.Level 2 ye geçmek istiyorum.Bu devir için fazla geri kafalıyım.Ben bu ülkenin,bu zamanın insanı değilim.

Bırak beni dünya...