27 Nisan 2014 Pazar

Duygu biraz da korku






Merhaba sevgili günlük;

Nasıl anlatsam, nereden başlasam...Üretramdan kan gelmeye devam ediyor.Şimdi ben doktora gidip amımdan kan geliyor nasıl diyeceğim diye düşünmüyor değilim.Ama inat mıyım gitmiyeceğim.Olay utanç değil olay korku.Ya bana kötü bişe derse korkusu.Çünkü biliyorum durum bu kez sistit değil.Kendime teşhiste koyarım icabında.

Allah'ım ne terimsel konuştum heee :) aman neyse işte canımcım benim kanal tedavisi durumum vardı ya geçen işte son aşama için dün dişçiye gittim (mevzu ağrı olunca akan sular durur doktor yolunda).

Doktor çenemden akan suları silince, dişimi daha iyi görebilmek için beni başımdan çevirince(baya baya başımı koluyla sardı herif), oturuş pozisyonumu ayarlamak için omzuma dokununca ağlayasım geldi.

Ne kadar uzun zaman olmuş bir erkeğin elime eli değmeyeli.Yanlış anlama doktora sulandığım ya da sapıkça düşündüğümden değil.

O kadar çok sevgi ve şefkate ihtiyacım varmış ki onu öğrendim.

Acıyorum kendime hee valla.

Yarın misafir ağırlayacağız kuzenlerimi ve veletlerini felan.Bir döktürdüm sorma.Gelecekteki hayalim evimin kadını, çocuklarımın anası olmak.

Hadi kal sağlıcakla...







Hiç yorum yok:

Yorum Gönder